0 Stavke
0,00 RSD
Vaša korpa je prazna
Evanđelski osnov i dogmatski smisao pravoslavnog monaštva
U ovoj sistematski pisanoj studiji, izuzetno dokumentovanoj iz Svetih Jevanđelja i Apostolskih Poslanica, kao i iz dela Svetih Podvižnika i Otaca Crkve od ranih vekova njene istorije, pa sve do vremena Sv. Nikolaja i Sv. Justina, vidi se da je Otac Mihailo već tada bio iskusan monah, bogoslovski i literarno obdaren pisac, dobro upućen i u bogatu monašku literaturu, naročito grčku i rusku.
Otac Mihailo je bio Žički monah kod Svetog Vladike Nikolaja, i njegov duhovni sin. O odnosima sa Avom Justinom, zaključujemo iz knjige, da je mladi monah Mihailo bio jedan od najboljih učenika Oca Justina, čije radove često i navodi u ovoj studiji, a takođe i široko koristi njegovu bogoslovsku terminologiju i monaško–žitijni rečnik.Idući tim putem, otac Mihailo je vrlo često sledio i Oca Justina, i njegov jezik i stil, koji je i kod Ave Justina jezik i stil Sv. Apostola Pavla i Svetog Zlatousta, naravno i Svetih Otaca: Atanasija Velikog, Grigorija Bogoslova, Vasilija Velikog, Grigorija Niskog i Makarija Egipatskog, Svetih Maksima Ispovednika, Teodora Studita i Simeona Novog Bogoslova, a zatim je sledio i potonje grčke i ruske Podvižnike kasnijih vekova. Zato mu je i stil i rečnik toliko hristološki i hristocentričan, te ova studija zaista predstavlja veliki doprinos istoriji i teologiji Pravoslavnog Monaštva.
Pogledajte i...
Sveti Đorđe, Đurđevdan
30,00 RSD
Ovaj flajer na 8 strana sadrži kratak istorijat slavljenja slave u Srbiji i žitije Svetog Đorđa.
Pouke za svaki dan u godini, Sveti Jovan Zlatousti
800,00 RSD
Izdavač: biblioteka „Očev dom“
Godina izdanja: 2021
Strana: 375
Povez: tvrdi
Živeti danas po Jevanđelju
800,00 RSD
O. Aleksandar Šmeman se, bogoslovski hrabro i čestito, sa velikom crkveno-pastirskom ljubavlju, hvata u koštac sa svim gorućim pitanjima savremenog sveta: od pitanja samoizolovanosti i pasivizovanosti Hrišćana usred mora posthrišćanske svakodnevnice, preko pitanja istorijskih promašaja, grehova i zabluda pravoslavnog istorijskog sveta i civilizacije, pitanja nespojivosti hrišćanske bogočovečanske antropologije sa antropologijom ateističkog humanizma, pitanja bogoslovske kritike sekularnog idopoklonstva Kulturi kao psevdoreligijskoj zameni za izgubljenu veru i Crkvu, sve do pitanja neophodnosti nove sveočanske misije Pravoslavne Crkve u savremenom svetu.
On se, u svojoj bogoslovskoj kritici, nijednog trenutka ne uznosi nad „posthrišćanskim svetom“, već, naprotiv, sastradavajući sa njim, jer je to svet našeg istorijskog življenja, pokušava da odgonetne i dubinski rastumači njegovu tajnu u svetlu Jevanđelja i Predanja Crkve, u svetlu Hrišćanstva kao novog načina života – života u Hristu, nebeskog življenja koje je ušlo, i svagda iznova ulazi, u istorijski život (Diognetu, I, 1), da ga isceli, obnovi i prosvetli, da ga zakvasi kvascem Carstva Božijeg, kvascem života nestvorenog i večnog.
(odlomak iz knjige)
