Srpsko bogosluženje

Pravoslavno bogoslovlje u novije vreme, uz druge bitne oblasti živog crkveno-bogoslovskog predanja, sve više se razvija i u oblasti bogosluženja-liturgičke prakse i teologije. Javljaju se brojni noviji radovi iz Liturgike, pišu ih mlađi bogoslovi liturgičari, koji izučavaju bogato nasleđe bogosluženja Crkve Hrista Bogočoveka i Spasitelja i iznova promišljaju pravoslavno liturgijsko bogoslovlje. Pritom to čine u tesnoj povezanosti sa sveobuhvatnom Hristologijom i Eklisiologijom. I to je, uz ostale oblasti bogoslovlja, dokaz da se i u ovoj teološkoj struci doživljava neopatristički preporod u pravoslavnim crkvenim sredinama, u bogoslužbenim zajednicama i, takođe, u bogoslovskim školama. Time se, razumljivo, potstiče i podržava blagoslovena obnova crkvenog liturgijskog života, kao što, i obratno, dejstvo bogoslužbene, evharistijske obnove crkvenog života i misli, biva plodotvorno za obnovu dotadašnjeg mahom „školskog“ bogoslovlja o bogosluženju i naročito o Božanskoj Liturgiji.
Jedan od takvih radova jeste Srpsko bogosluženje Vladimira Vukašinovića koga čini dvanaest studija iz liturgijske teologije i prakse kod Srba, različite tematske sadržine.